خلوص و پاکیزگی آب تمثیلی از پاکدامنی است. در افسانه ها آمده است که دختر باکره ای به نام "تریویا" گروهی از سربازان تشنه ی رومی را در سال 19 قبل از میلاد به سرچشمه ی اسرار آمیزی در نزدیکی "سالونه" شهری در شرق رم راهنمایی می کند. هرچند هیچ کس این آب را ندیده و نچشیده، ولی در داستان های مردم محل از چنین چشمه ی زیر زمینی یاد شده است، چشمه ای راز آلود ، نیروزا و قدرت آفرین. چشمه ی"اکواویرگو" به معنی "آب باکره ".
درباره ی آب و پاکدامنی و قدرت روحانی و تقدس آن می توان گفت که نه فقط بدن ها را بلکه روح ها را نیز پاکیزه می کند. در آیین مسیحیت ،آب با روحانیت و رستگاری باطنی مرتبط است:
"من این آب پاک را بر تو می ریزم ، تو راغسل می دهم و تو از تمام پلیدی ها رها خواهی شد"
در فستیوال های مذهبی هندوستان ، هزاران نفر برای انجام غسل به طور گروهی وارد رود "گنگ" می شوند. ظاهر آلوده، رنگ قهوه ای و گل آلود از قدرت ،پاک کنندگی ، طهارت و تقدس گنگ نکاسته است. در اسلام نیز یکی از فزایض مهم در اعیاد، روزها و شب های مقدس انجام غسل به نیت طهارت ، پاکی و در نهایت قرب به خداست. "الیاده " در کتاب "مقدس و نامقدس" آب را زایش مدام آفرینش خوانده است. در غسل نیز چنین احساسی نهفته است و به همین سبب است که آب هم نماد مرگ است و هم نماد زندگی.
